Waarom ik eerst even doorvraag

Stel, je hebt een offerte nodig. Je weet zeker dat je hem hebt opgeslagen, maar in de map staan drie versies.
De ene heet Offerte, de andere Offerte nieuw, en de derde Offerte nieuw definitief.
Welke had je ook alweer verstuurd?

Als je me vraagt om je bestanden te ordenen, begin ik graag met zo’n voorbeeld. Welk bestand kon je laatst lastig vinden? En waar heb je toen als eerste gezocht?

Waar zoek jij als eerste?

Misschien open je meteen de map van je klant.
Dan is het handig als je daar de offerte terugvindt, samen met de afspraken en de stukken die je van die klant hebt ontvangen.
Werk je voor dezelfde klant aan meerdere projecten tegelijk?
Dan kan een map per project handiger zijn. Zeker als je bij het zoeken meestal de naam van het project in je hoofd hebt.

Ik vraag ook wie er verder met de bestanden werkt.
Misschien weet jij precies waar de laatste offerte staat, terwijl je collega eerst in de mail kijkt, omdat diegene daar de verstuurde versie verwacht. Dat wil ik graag weten voordat ik iets verplaats.

Eerst een map bekijken

Ik zou beginnen met een map die je vaak gebruikt. Welke bestanden pak je er regelmatig bij? En van welke documenten wil je oudere versies kunnen terugvinden?

Neem die drie offertes van het begin.
Als je de eerdere versies wilt bewaren, kun je die bijvoorbeeld bij de concepten zetten.
Geef de verstuurde offerte een naam met de klantnaam, de datum, en het woord verstuurd. Dan kun je aan de bestandsnaam al zien welke je nodig hebt.

Met één map kun je uitproberen of zo’n indeling voor je werkt.
De volgende keer dat je een offerte nodig hebt, merk je vanzelf of je hem op de plek vindt waar je hem verwacht.

Dat is waarom ik graag eerst even doorvraag.
Als ik weet waar jij zoekt en welke bestanden je vaak nodig hebt, kan ik met je meedenken over een indeling, die je ook op een drukke dag makkelijk gebruikt.

Vergelijkbare berichten